Nog steeds winter en Maartse buien

Vol moed en energie vertrekken we langs de veldwegen, eerst naar Péronne (om een muilkorf te kopen voor Dax voor het geval dat ik het openbaar vervoer op zou moeten, want dat is streng geregeld in Frankrijk: minder dan 7 kg in een kooi, meer dan 7 kg met een muilkorf!)

Ondertussen krijg ik bericht van Femke dat de operatie van Jackx goed verlopen is. De kinderen, jongeren en vrijwilligers van het Equizorgbos zullen blij zijn!

Bij de aanvang van de dag lijkt het nog uit te klaren en ik geraak op tijd in de dierenwinkel.

Maar dan versnelt de wind, het begint ook nog te regenen, en tenslotte blijkt het laatste deel van het jaagpad onderbroken zodat we langs de grote baan moeten. Op de veldwegen en jaagpaden ziet Dax overal patrijzen, fazanten en konijnen die ze wilt najagen, op de weg loopt ze achter de auto's aan.

Actief blijft ze in elk geval!

Tot het giet! Dan verstopt ze zich onder een zitbank ...

Eigenlijk genoot ik enigszins van de omgeving: de uitgestrekte velden, de Somme (wat een prachtige rivier met heel veel vogelsoorten) en het kanaal van de Somme, maar het oogt triestig bij rotweer.

Verkleumd, moe en hongerig belanden we in Cappy, een vervallen dorp. Vroeger was er hier zeker rijkdom, een immense kerk, grote boerderijen. Maar dat is nu voorbij, zelfs mijn verblijfplaats is zeker niet uitnodigend. Gelukkig is binnen alles modern en knap ingericht.

Blijft de vraag, wat is er hier toch aan de hand, in Cappy?

Maar dat is voor later want Dax ligt al te dromen.


41 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Bang zijn