Me gusta los Pireneos

Tijd om mijn Spaans te oefenen.

Maar eerst wil ik vertellen over de organisatie tijdens deze odyssey.


Voor Dax is het simpel, er moet water voor handen, eten en op tijd rusten. Zij past zich aan (slapen in logement, stappen onderweg) en krijgt bovendien nog een voetmassage met verzorgende zalf.

En heel belangrijk, haar tracker moet regelmatig opgeladen worden.


Voor mij is het zaak om telkens de afstand in te schatten, een logeerplaats te vinden, maaltijden te regelen en me te verzorgen, zoals mijn voeten, mijn huid en te zorgen voor propere kleren.

Dat lukt allemaal aardig, ik zou er een handleiding van moeten maken. Verder ga ik hier niet over uitweiden.


Wat mij blijft boeien, zijn de landschappen, de mensen die ik ontmoet die mij zomaar vertellen en de inrichting van de plaatsen waar ik verblijf.


Voorlopig ben ik nog heel veel mentaal aan het verwerken, maar ik schrijf het ooit uit!


Nu blijf ik genieten!


13 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Paniek in het huis

Vandaag hebben we 27 km afgelegd en we zijn geroutineerd, al moeten we af en toe de rugzak bijstellen. Maar vind ik een brede bank, dan hoef ik zelfs mijn rugzak niet meer uit te doen om te rusten. Wa

De Landes