Le confinement ... et alors?

Een planning van enkele jaren, een voorbereiding van een jaar, en dan twijfelen door de coronadreiging? Het was een moeilijke beslissing!

Op 9 maart ben ik dan toch vertrokken, gepakt en getest! Alle voorzorgsmaatregelen hield ik in acht, mijn anticovid app was geactiveerd en stiekem hoopte ik dat er geen controle was.

Nu, na 3,5 weken zit ik in Sainte-Maure-en-Touraine, er is nog geen controle geweest, en ik hoop zo verder te kunnen gaan.

Iedereen steunt mij, en de berichten van het thuisfront bevestigen dat ik de juiste keuze gemaakt heb. Het besmettingsgevaar is door mijn toedoen niet veranderd, ik ben een grijze muis die overal komt piepen en nergens gevaar brengt!


Stand van zaken: na 27 dagen onderweg meer dan 600 km afgelegd, minstens 120 foto's genomen, 27 overnachtingen gedaan en immens veel ervaringen opgedaan door ontmoetingen, gesprekken en observaties.

Wat weet ik ook? Dax heeft al heel veel personen gecharmeerd en de working kelpie (kelpie de travail) geraakt bekend. 😉


Meer en meer mensen steunen Dax en mij zowel moreel als financieel, en we dragen iedereen een gloeiend warm hart toe met deze belofte: we zetten door!




39 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Paniek in het huis

Vandaag hebben we 27 km afgelegd en we zijn geroutineerd, al moeten we af en toe de rugzak bijstellen. Maar vind ik een brede bank, dan hoef ik zelfs mijn rugzak niet meer uit te doen om te rusten. Wa