1 maand onderweg

Precies 1 maand geleden vertrok na de covid-test naar het Zuiden, redelijk goed voorbereid maar onzeker over het verloop door de epidemiedreiging.

Alle kritiek ten spijt ben ik blij om mijn nomadisch bestaan tot nu toe.


Dax is een geweldige compagnon! We hebben elk onze eigenaardigheden en zijn nu volledig op elkaar afgestemd.

Als ik voor de zoveelste keer mij druk maak om een kreukje in mijn kledij dat stoort, gaat Dax er gewoon bij zitten. En als Dax haar drift om auto's op te jagen even niet onder controle heeft, dan neem ik gewoon meer afstand van de weg, ook al wandelt dat minder handig.

We zijn nu allebei ook aangepast aan de routine, en genieten van de wisselende landschappen, de vrijheid en de prestatie!


Wat loopt er geweldig? De app Maps.me, alle wegen kloppen en zijn doordacht uitgekozen. Nog maar 3 keer een aanpassing moeten doen om 750 km, dat vind ik heel knap!


Wat heeft te lijden onder 'le confinement'? De zoektocht naar slaapplaatsen! De campings zijn dicht en bepaalde logementen annuleren of reageren niet.

Tot nu toe is er altijd een oplossing geweest maar de zoektocht is tijdrovend.

Vertrouwen op de overnachtingsmogelijkheden van de weg naar Santiago de Compostela is ook geen optie want alles moet gereserveerd worden en met Dax zijn niet alle lokaties toegankelijk. Dat zou ik dan 1 voor 1 moeten vragen.

Het is wel goed dat er de technologie is om dit alles te ondersteunen, via de apps op mijn smartphone kan ik bijna alles zelf regelen en uitdokteren.

En natuurlijk hou ik op deze manier ook contact met jullie!



Ik vertrok met het idee dat ik heel alleen (behalve Dax) zou op odyssey gaan, maar ik voel de warmte van iedereen die mij volgt, evenals de steun en sympathie van alle personen bij wie ik verblijf en die ik, samen met Dax, ontmoet.


32 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Paniek in het huis

Vandaag hebben we 27 km afgelegd en we zijn geroutineerd, al moeten we af en toe de rugzak bijstellen. Maar vind ik een brede bank, dan hoef ik zelfs mijn rugzak niet meer uit te doen om te rusten. Wa